Etymograph
>
Indo-European
>
Old Norse
>
Compounds
> h
ö
fuðstaðr
N (m)
head-place
Attested in
Viking Language 14.2
("höfuðstaðrinn")
Inflected forms
höfuðstaðrinn
"head-place
.def.nom.sg
" (
on-def-nom-sg
)
Compound:
höfuð
"head" +
staðr
"place" (head)
Paradigms