Etymograph > Indo-European > Old English > Dictionary

tiċċen

N (neut)

A kid

Source: Ringe 2014:210, https://bosworthtoller.com/30406
originates from: PWGmc *tikkīn 'kid' (tikkīn > tiċċīn > tiċċin > tiċċen) through pwgmc-to-oe
(source: Ringe 2014:210)
Paradigms