Etymograph > Indo-European > Hittite > Dictionary > ištarak

Paradigms

Verb Present

SgPl
1ištarakḫḫi (rule)ištaraku̯eni (rule)
2ištaraktti (rule)ištaraktteni (rule)
3ištarakzi (rule)ištarakanzi (rule)

Verb Past

SGPL
1ištarakun (rule)ištaraku̯en (rule)
2ištarakš (rule) | ištarakšta (rule)ištaraktten (rule)
3ištarakta (rule)ištaraker (rule)

Verb Medio-passive

SGPL
1ištarakḫḫa (rule)ištaraku̯ašta (rule)
2ištaraktta (rule)ištarakttuma (rule)
3ištaraktta (rule)ištarakanta (rule)

Verb Medio-passive Past

SGPL
1ištarakḫḫat (rule)ištaraku̯aštat (rule)
2ištarakttat (rule)ištarakttumat (rule)
3ištarakat (rule)ištarakantat (rule)

Verb Non-finite Forms

Form
Participleištarakant (rule)
Supineištaraku̯an (rule)
Infinitive Iištaraku̯anzi (rule)
Infinitive IIištarakanna (rule)
Verbal Nouništaraku̯ar (rule)
Verbal Noun II

Verb Imperative

SGPL
1ištarakallu (rule)? (rule)
2ištaraki (rule)ištaraktten (rule)
3ištaraku (rule)ištarakantu (rule)

Verb Medio-passive Imperative

SGPL
1ištarakḫḫaru (rule)? (rule)
2ištarakḫḫut (rule)ištarakddumat (rule)
3ištarakaru (rule)ištarakantaru (rule)